Saturday, January 26, 2008

Одговорот на Фарбаровски

Па, па, па колку надмено се расчаршафил старо-новиот уредник на Време, Георги Барбаровски, во првиот редакциски коментар на новата инкарнација на весникот, откако речиси целата редакција реши да си замине од бакал-империјата на Велија Рамковски!?

Демек седум дена гореле од желба да им соопштат на читателите на Време зошто весникот „накратко“ престанал да излегува, ама, со тешко срце, решиле да молчат, зашто сфатиле дека тие што го напуштиле весникот имале голема потреба да зборуваат, а и самите имале внатрешна потреба да молчат и да се преиспитаат себеси. А нивниот одговор бил новиот број на Време, кој во саботата излезе по седум дена пауза, создаден од новата екипа.

Зар не ве потстеува ова на оној предизборен спот на СДСМ, во кој Бранко Црвенковски, им се беше расприкажал на луѓето од раководството на партијата како направил држава и покрај провокациите од фиљан светски фактори, кои зајадливо му велеле да нема илузии дека секое племе може да има своја држава. Арно ама, како што зборуваше премудриот Црвенковски, најдобриот одговор не биле нервозите и лутењето, туку да направиш држава, како што подоцна и направил.

Така, во коментарот ќе чуете дека е лесно да му откажеш љубов на работодавецот, но тешко е да ја прекинеш врската со читателите, правејќи „евтина синдикалистичка сапуница“, зашто новинарот не е во работен однос само со издавачот, туку истовремено е и во, подлабок, однос со неговите читатели. Или, како што заклучува и подучува Барбаровски, новинарството е пред се’ лојалност кон читателите.

Но, се’ што е кажано во коментарот на Барбаровски би било во ред, кога текстот би го потпишал некој друг. Зашто, за оние што подзаборавиле, Барбаровски беше токму еден од уредниците што пред 5 години на дело покажаа што е лојалност кон читателите, кога заедно со голем дел од тимот кој сега него го напушти, решија да го напуштат и го напуштија Дневник. Но, таква е судбината на расколниците, па таква беше и судбината на првата инкарнација на Време - старите би рекле: арам дојде, арам сјојде!

Во беседата за професионалноста, истрајноста во предизвиците и искреноста кон читателите ќе најдете и други секвенци кои ќе ви го расветлат вистинскиот однос на Барбаровски кон читателите. Еден од тие примери е муабетот дека Време и немало некои поголеми финансиски проблеми, но оти, сепак, финансиски заслабнало кога пред година и кусур решиле да му ја намалат цената на 5 денари за да го направат весникот подостапен за читателите.

Ваквите муабети, дека тоа го направиле за да им го направат весникот подостапен на читателите можеби и можат да упалат кога се искажани од мегафонот на Велија Рамковски на некој земљораднички собир, но не и пред култивирана публика, која многу добро разбира дека потегот со намалување на цената и окрупнување на тиражот беше специјално оружје против конкуренцијата, предводена од германски ВАЦ, и која на моменти можеби и се подлажа дека Давид од Прилепско му задава сериозни удари на германскиот Голијат.

Но, да не ме сфатите погрешно, да не помислите дека Оној што доаѓа гаји некои специјални симпатии кон субјектите што се нападнати од Барбаровски? Немојте, ве молам! Тие се башка приказна - и ним ќе им дојде редот - и на новинарите што до вчера молчеа за се’ што знаеа за бизнисите на довчерашниот газда, и на медиумите што од срце се радуваа на мечката во туѓиот двор.

No comments: